Cactus met heimwee

image

De mini cactus voor mijn raam ziet er akelig triest uit. Hij ziet nogal pips en zijn naalden gaan al hangen. Het ooit zo mooie groen is nu veranderd in een dof gelige kleur. Heel anders dan op m’n oude vertrouwde kamertje, waar hij jáááren voor het raam heeft gestaan en waar hij elke zomer bloemetjes op z’n hoofd kreeg. Die liet hij helemaal zelf groeien.

Houdt hij dan niet van deze nieuwe omgeving, met uitzicht op een muur én een parkeerplaats waar dagelijks tientallen auto’s af en aan rijden? En wat dacht je van al die lantaarnpalen, waarvan er ééntje vlak voor het raam te vinden is? En daar, nog geen 100 meter verderop, razen elke dag tientallen treinen voorbij. Stoppen doen ze er nooit, maar je kan er van een afstand naar zwaaien.

Nee, daar is het platteland, met al z’n weilanden en bossen, zonder énig lantaarnpaaltje natuurlijk niets bij. Daar zijn geen treinen, geen parkeerplaatsen. Daar kijk je maar ’n beetje uit over je eigen voortuin. En over weilanden, en bossen. En de boerderij van de buren. En de boerderijen een halve kilometer verderop, die kun je ook met gemak zien. Vervelend zeg.

Heel anders dan de stad, waar mensen praktisch voor je raam langs lopen. Waar ze alleen maar schuin omhoog hoeven te kijken om de volledige inhoud van je kamer te kunnen bewonderen. Waar de middelbare school maar een hinkstapsprongetje van je vandaan is. Waar je ’s ochtends wordt gewekt door het gegil uit de keeltjes van de hinkstapspringers.

Nee, de stad klinkt ideaal. Ik snap niet waar die cactus toch last van heeft…

Advertenties

4 thoughts on “Cactus met heimwee

Laat van je horen: reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s