Zwak hoor, semi-vegetariër

Ik ben een heel slap persoon. Ja, ik geef het toe. Ik ben een watje. Ik ben namelijk een vegetariër zonder doorzettingsvermogen. Zwak ben ik hoor. ‘Semi-vegetariër’ ben ik dan. Pfffft. Zwak.

Ik hou van diertjes. Het idee dat ik ze opeet vind ik dan ook niet leuk en ik krijg er steeds meer moeite mee. “Ja nou, stop dan met dieren eten.” Ja nou, sorry.  Daar ben ik dus niet zo goed in. Ik hou namelijk naast dieren ook van kroketjes. Niet elke dag of elke week, maar als je d’r eentje voor m’n neus neerzet is ‘ie zó weg. Nomnomnom. “Ja maar er zijn ook groentekroketten.” Ja maar dat zijn niet die kroketten waar ik van ga kwijlen zodra ik ze ruik. Niet vergelijkbaar zeg maar. Gewoon nét niet dus.

Laatst had ik weer zo’n periode: ik wilde dus géén vlees. Prima als je op kamers woont en geen vlees in huis hebt, maar lastig als je vakantie hebt bij je vlees-etende gezin. En ze gaan macaroni eten. Met gehakt. En dat heb je dan pas door na je zesde hap. Faal. Door de mand. Shit.

Dus ik noem mezelf maar ‘semi-vegetariër’. Wat dat was een poosje geleden toch zo vreselijk hip. Gewoon twee dagen vlees eten in plaats van alle dagen. Nou nou, poeh poeh. En daar help je het rijk der dieren natuurlijk ontzéttend mee. Ja ja. Want je eet hun familie maar twéé keer per week. Ach kijk, dat scheelt.

Overigens zijn ook veel mensen vegetariër omdat het gezonder zou zijn. Nou toen ik begon met “Laat ik eens gewoon helemaal geen vlees eten!” kreeg ik meteen “Soja! Vleesvervangers! Geen kroketten! Ongezond! Extra vitaminen! IJzertabletten!” en dan zak ik in en dan vliegt mijn hoop onder de stoel. Om daar vervolgens een half jaar te zitten en opnieuw te voorschijn te komen. In de hoop dat ik me dan eens NIET herinner hoe lekker ik kroketjes vind.

Advertenties

9 thoughts on “Zwak hoor, semi-vegetariër

  1. Leuk stuk, ik ben geen semi maar ‘echte’ vega als ik dat mag zeggen, maar ik vind dit toegeven 1000x leuker dan mensen die in de verdediging schieten. Trouwens, heb je écht wel eens groentekroketten geprobeerd? Ik vind ze heel lekker namelijk, diegene die je zelf kunt frituren! Net als toscana’s (vleesvervangers) van de albert heijn… Ik heb ook moeite met dingen die ik lekker vind hoor (tonijn), maar ik ga geen uitzonderingen maken. Als je daarmee begint is het lastig om een echte grens te hebben. Ik zou ook iedereen inlichten, dus ook thuis, dan willen ze vast wel rekening met je houden (en zo niet: dan leer je beter koken ^^)

    Succes! (of typ ik alles voor niks omdat je niet echt vega wil worden? :p)

    • Niets gaat boven de échte kroket (helaas :p). Sja, soms krijg ik heel sterk het idee van “verdorie het is ook niet eerlijk allemaal, ik word gewoon vegetariër” maar ik hou dat idee ook nooit erg lang in m’n hoofd. Dan denk ik vanzelf na een paar dagen.. “OH DIE KROKET DIE WIL IK!” en dan gaat mijn honger naar die kroket vóór.
      Thuis willen ze er geen rekening mee houden en vinden ze het maar onzin :’) Krijg je als je van een boerderij komt.. :/

Laat van je horen: reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s