De tramhalteschreeuwer

Den Haag is een grote stad. Zeg maar gerust Gigantisch (met een hoofdletter G, kun je nagaan). Nu is dit niet de eerste keer dat ik in zo’n gigastad kom, toch verbaas ik me elke keer weer hoe anders het daar is dan waar ik woon (minidorpje in de Achterhoek). Wij hebben geen trams, weinig bussen, geen chinatown, wijken waar alleen maar buitenlanders wonen en we hebben ook geen mensen die 65+ zijn maar toch nog gekleurde strepen in hun haar hebben. En wat wij hier ook niet hebben (althans niet in mijn dorpje), zijn zwervers.

Sommigen zijn oké. Die maken een praatje of ‘glimlachen’ een beetje. Sommigen zijn vreemd, omdat ze mompelen of wazig vooruit kijken (joh, hoe kan dat nou?). Maar sommigen zijn ronduit angstaanjagend.

Ik en een vriend (die daar woont, vandaar) stonden op de tram te wachten (oh help, een tram, hoe werkt zo’n ding!?) en waren een beetje aan ’t praten. Plots werden we ruw gestoord door geschreeuw achter ons. Je raadt ’t al: meneer Dakloos. Hij zat, warm aangekleed tussen zijn dekentjes, op het bankje van de tramhalte te.. wachten op de tram? Geen idee, maar in ieder geval begon hij dus met schreeuwen. En wat was er aan de hand? Ja, goeie vraag. Hij schreeuwde tegen het overdekte gedeelte waar hij zelf onder zat. Of tegen een duif. En wat hij scheeuwde, was niet te verstaan. Ik vraag me echt af wat er dan in zo’n man omgaat. “Wat een saaie kutdag heb ik vandaag, laat ik deze mensen even flink wakker schudden. OH KIJK EEN DUIF, BOOEWAAAAAAAAAAHHH!!!!!”

Als hij tegen het tramhokje scheeuwde is dat overigens wel ondankbaar: schreeuwen tegen iets wat hem wél onderdak verleent.

Advertenties

5 thoughts on “De tramhalteschreeuwer

  1. Ik ben nog nooit met de tram geweest, ik vind de bus al een uitdaging in een vreemde stad. Het afgelopen weekend heb ik geen enkele zwerver gezien, wel héél véél Aziatische toeristen.

  2. Haha dat had ik ook toen ik de eerste keer met een tram ging: help, hoe werkt zoiets?

    Ach ja, zwervers. In de trein naar Leiden komt er eens in de zoveel tijd eentje langs die om geld vraagt, dat vind ik wel naar (in de zin dat ik niet weet wat ik moet doen, nou ja, geen geld geven in ieder geval, maar dat ik het ook vervelend vind om nee te zeggen).

    • Oh dat heb ik ook eens gehad! Een man liep door de trein met een papiertje in z’n handen. Daarop stond dat hij niet kon praten en zijn gezin moest onderhouden en of hij een tientje kon krijgen van ons. Ik heb ’t briefje gelezen en vriendelijk geglimlacht en nee geschudt. De man lachte terug en probeerde het toen bij iemand anders. Ik weet niet wat ik daar nou van moet denken..

  3. Haha dat had ik laatst met Amsterdam. Ik zie hier echt nooit een zwerver en daar overal.
    Het mogen dan wel gewoon mensen, maar daklozen die zomaar in het niets beginnen te schreeuwen vind ik toch wel een beetje angstaanjagend hoor.

Laat van je horen: reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s