Zingende opa’s en altijd weer die pet

Omdat een lang sfeerverslag over wat ik allemaal wel niet gedaan heb tijdens het bevrijdingsfestival in Zwolle erg saai is om te lezen (vind ik), zal ik proberen kort en bondig te vertellen hoe leuk ’t wel niet was. Klaar? GO!

Erwin Nyhof was hét liedje aan ’t zingen toen wij ’t festivalterrein op kwamen lopen (The River van Bruce Springsteen dus hè). En dat deed ‘ie goed, natuurlijk. Mét kinderorkest (wat misschien niet leuk klinkt als ik ’t zo zeg, maar wel erg mooi/leuk/goed was). Het was rond kwart over 11, er waren nog niet zo veel mensen, de sfeer was lekker en ik had al een paar uur koppijn. Hieronder een filmpje van een klein stukje wat ik wél kon uploaden. In ’t echt flikkerde die schermen niet, dat je ’t even weet.

Alain Clark heeft natuurlijk heel veel nummers waar je vrolijk bij me kunt zingen, dus dat deden we massaal (massaal ja, want er was intussen al meer publiek). Hij doet ’t ook nog eens goed hoor, live. En hij had z’n petje op natuurlijk. Alain kan niet zonder petje.

Krystl is best wel heul erg goed in ’t echt. Dat had ik niet verwacht van die meid. Rond die tijd was ’t zo’n 3 uur, heel erg druk en mijn hoofdpijn was tot ’n maximum bereikt. We zaten dan ook gelukkig buiten het grote publiek, in ’t gras, van ’n afstandje haar te bekijken op de grote schermen.

Normaal was leuk. En goed. En gewoon vet leuk. En we kropen langzaam tussen de mensen door steeds verder naar voren. En toen ging ’t regenen (of ja, heel hard druppelen). En d’r werd met bier gegooid, maar dat hadden we wel verwacht natuurlijk. Swingende zingende feestende opa’s die betere muziek maken dan de meeste zooi die je op de radio hoort.

Waylon was wel goed hoor. Jawel. Als hij nou wat minder met z’n achtergrondzangeresjes bezig was en meer met ’t publiek was hij nog beter. En als die achtergrondzangeresjes niet even willen doen alsof het om hen draait was ’t nóg beter. Maar Waylon kan lekker zingen en we stonden ook nog eens helemaal vooraan, dus ik had niet zo gek veel te klagen. Behalve mijn hoofdpijn, waar ik tijdens zijn optreden toch wel errug last van had.

De muntjes waren schreeuwend duur (2,50 euri), dus vonden wij ’t wel slim om even naar het station te lopen en daar wat te eten. Jammer dat ze daar de prijzen ook maar omhoog hadden gegooid (stelletje afzetters). Verder heeft mijn vriend een vette armband (kuch) gekregen omdat hij bij de kinderweide ging staan helpen/kijken/ofzo, was ’t in de binnenstad van Zwolle ook heul gezellig, raakten we de weg kwijt, kregen we een lampje van mijn geliefde school, bleef ’t de rest van de dag droog (in tegenstelling tot andere plaatsen met bevrijdingsfestivals, hehe) en heb ik foto’s en filmpjes gemaakt die ik niet kan uploaden (@#$%^&)(behalve die van Erwin Nyhoff dus, blijkbaar). Het was een geslaagd dagje. En mijn hoofdpijn was toen ik thuis was ook over. Lekker op tijd.

Advertenties

6 thoughts on “Zingende opa’s en altijd weer die pet

  1. Leuk! Ik ben vroeger heel vaak in Zwolle op het BFO geweest, maar vind het de laatste jaren steeds minder vinden zowel qua line-up als qua drukte (dwz, vroeger kon je nog normaal rondlopen zonder dat je platgedrukt werd).

Laat van je horen: reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s