Hell hath no fury like me when I need galaschoenen

Gala. Wat een gedoe. Twee dagen terug rende m’n zusje met haar opnieuw gekrulde haren door het huis om oude resten nagellak van d’r nagels te halen en zich binnen nu en twee uur om te kleden, terwijl ze al een halve week op haar nieuwe hakken liep om die in te lopen.

Ik had mijn gala twee jaar geleden, en ben toch wel blij dat dit maar één keer is (tenzij je je examen niet haalt en je fijn nóg een keer mag, natuurlijk). Want echt, wat een gedoe. Met wie gaan we? Met welke auto? Wat doe ik met m’n haar (de vrouwen dan, en misschien sommige mannen)? Welke jurk moet ik aan (of voor mannen: welk pak. Oh je mag ook wel een jurk aan, geen probleem)? Moet ik nog sieraden om doen? Welke oorbellen? Oh god, welke schoenen!? Nagellak? Make-up? DRAMA!!

De eerstgenoemden waren snel te vinden. Wie van de vriendengroep studeren dit jaar al af en heeft dus gala? Wij drie alleen? Oké, check. Auto. Wie weet nog wat? Oh jouw vader kent iemand met een oldtimer? Check. Haar? Op naar de kapper, laat die d’r maar mooi mee prutsen. Jurk? Internet! Sieraden? MAAAAAAMM?? Nagellak? Ik heb ’n la vol. Make-up? Pfff, appeltje-eitje. Schoenen?

Schoenen? SCHOENEN?! Dat was bij mij het enige grote punt. Ik kan geen schoenen kopen. Geen hakken althans. Behalve dat ik al niet uuuuuuren op hoge hakjes rond kan dansen, zijn mijn voeten ook nog niet even groot. Maar het verschil is dan wel weer zó weinig dat twee verschillende maten niet helpen, want d’r is altijd ééntje óf te groot, óf te klein. Maar na twee shopmiddagen (die niet gezellig waren, want hell hath no fury like me when I shop for shoes I really really need) heb ik ze dus gevonden. Maar dit is geen fashionblogding dus ik laat ze lekker puh niet zien.

Gelukkig ging alles nadat ik schoenen had weer van ’n leien dakje en zaten we uiteindelijk bovenop de auto in de stoet met galagangers te koukleumen tot we naar binnen mochten. Want bij zo’n mooie jurk draag je natuurlijk geen jas ofzo. Nee, dan draag je zo’n stomme boa ding wat ontzettend helpt tegen de kou. Ja. Nee. En dan moet je ook nog dat end vanaf de auto naar binnen lopen. En dan kom je onderweg bekenden tegen die allemaal een foto willen. Maar goed, het is maar één keer in je hele middelbareschoolcarrière dus je neemt ’t er maar van.

Het is nog steeds geen fashionblog ding. Maar de kapper heeft wel mooi werk geleverd. Props voor de kapper. Kijk maar.

Advertenties

15 thoughts on “Hell hath no fury like me when I need galaschoenen

  1. Wat zat je haar mooi! Echt vet :) Wij hadden geen eindexamengala, maar wij hadden wel ieder jaar een kerstbal. Dat is een beetje hetzelfde, alleen lag er minder druk op, omdat je het het jaar daarna toch kon overdoen. Vond het altijd het stomste feest van het jaar. Want ja, die hakken! :P

  2. Ik vind hakken dragen naar een plek waar je hoort te dansen eigenlijk gewoon een soort schending van de mensenrechten. Jeetje, wat een ramp is dat. Maar hé, als je haar maar goed zit ;)

Laat van je horen: reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s