Beste oude vriendin,

Herinner je me nog? Het is al even geleden, misschien ben je me vergeten. Het kan maar zo.

Ik was je vriendin toen we samen naar de middelbare school gingen. Viavia leerde ik je kennen in de vierde en sindsdien waren we vrienden. We zaten elke pauze wel samen, met een hele vriendengroep. Gingen we chocolademelk halen, enzo. Altijd gezellig, die pauzes. Niet alleen de pauzes, trouwens. Samen met de anderen waren we een leuke groep. Met z’n allen picknicken? Jij was er bij. Verjaardagen? Absoluut. Je hoorde er bij, net als iedereen er bij hoorde. We wilden met ons allen op vakantie en ik zag een gezellige toekomst tegemoet.

Toch vertelde je me eens dat mensen na de middelbare school elkaar toch zouden kwijtraken, omdat je nieuwe mensen leert kennen en zo je oude vrienden vergeet. Ik geloofde je niet, maar je was overtuigd.

Ik was klaar, en ging van school. Ik sprak je nog op msn. Ik sprak jou, jij minder met mij. Zonder reden reageerde je steeds minder op mijn verzoeken,  tot ik ineens niet meer op jouw verjaardag werd uitgenodigd. Een vaag en vervelend vermoeden werd ineens werkelijkheid: je wilde me niet meer. En je wilde de rest van de groep geleidelijk aan ook steeds minder.

Dat is intussen alweer twee jaar geleden. Ik weet niet of je dit zult lezen, en het maakt me ook niet uit. Jij koos jouw pad, en dat mag. Ik heb alleen nooit begrepen waarom.

Groetjes Elise

PS. Jij bent eigenlijk de enige vriend die ik niet meer spreek sinds ik van de middelbare school af ben.

Advertenties

12 thoughts on “Beste oude vriendin,

  1. Ik heb juist al mijn vriendinnen van de middelbare school nog, en uit mijn studententijd is het allemaal verwaterd. Niet erg, zo gaan die dingen. Maar ik vind het onzin om te zeggen dat je hoe dan ook het contact verliest.

  2. Zo één heb ik er ook. Af en toe zoekt ze nog even contact met ons, als ze even zin heeft om ergens over te bitchen. Daarna laat ze ons weer voor wat we zijn en gaat ze helemaal op in haar supercoole leventje bij de strafrecht vereniging ( :’) ). Moeten ze zelf maar weten toch!

  3. Wat flauw eigenlijk, maar vooral jammer (ook voor haar). Na drie jaar spreek ik sommige vriendinnen wel een stuk minder, maar als ik ze dan zie, is het toch weer net als vanouds ;)

  4. Een self fulfilling prophecy noemen ze dat. Jammer. Wel fijn dat je de andere mensen van jullie vriendengroepje nog wel spreekt, maar daar heb je zelf ook voor gezorgd :) Jammer dat het met deze vriendin niet gelukt is.
    De mensen van mijn middelbare school die dat zeiden zijn inmiddels inderdaad van de kaart verdwenen. Maar de vriendinnen die ik over heb gehouden spreek ik nog heel vaak :)

Laat van je horen: reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s