Het kleine snackbarkassameisje

Ik werk sinds drie maanden bij een snackbar. Dat is 1) goed voor mijn portemonnee, 2) lekker voor m’n trek maar 3) vreselijk voor mijn introverte zelf.

De eerste twee maanden was het vooral frituren, de automatiek gevuld houden, schoonmaken en lades bijvullen. Hartstikke prima en het was dan ook gezellig werk. Totdat ik kassa moest draaien. Kassa vond ik altijd doodeng. Het hielp ook niet dat iemand om half tien ’s avonds eens tegen een ander kassameisje schreeuwde dat zijn patat ‘m niet beviel en dat hij z’n geld terugwilde. Ik weet nog dat ik met grote ogen (achter een muur) toekeek hoe die man tekeer ging en hoe rustig dat meisje bleef. Gadverdamme nee, kassa leek me niks.

Maar toen moest ik er zelf aan geloven. En natuurlijk: het viel hartstikke mee. En ik bleef me maar afvragen waarom het zoveel makkelijker is dan dat het leek, en ik denk dat ik het weet.

  • Ze willen iets van je en alleen jij kan ’t ze geven. Muahaha, power!
  • Het gespreksonderwerp staat altijd al vast (namelijk friet of iets van die strekking) dus zullen er weinig awkward stiltes vallen (voor iemand die niet zomaar met vreemden gaat praten is dit héél fijn).
  • Ik sta veilig achter een kassa en die mensen kunnen via die weg toch niet bij me komen. Het is als een soort baken van kassaschermen en servetjes.
  • Ik sta er bijna niet alleen.
  • Mensen blijken vaak toch vriendelijker dan ik dacht. Al komt dat misschien omdat ik ze standaard met een énórme smile toelach (ik  heb niet voor niets mijn tandjes gepoetst, kan ik ze maar beter aan iedereen showen).
  • Ik ben klein en lijk zestien, en wie scheldt nou zomaar een zestienjarige uit?

Enfin, kassa is zo gek nog niet. Al regent het soms zó naar binnen dat ik precies in de vuurlinie sta en zijn sommige mensen vréselijk irritant (“ja maar mevrouw ik heb een hamburger besteld hoor!” terwijl op de bon duidelijk staat dat hij géén hamburger besteld had).

Advertenties

8 thoughts on “Het kleine snackbarkassameisje

  1. Dat wordt lachen morgen. Ga ik je lekker uitschelden en patat met kaassoufflé bestellen. En daarnaast nog een paar zeer pijnlijke stiltes laten vallen. Ik heb er zin in!
    (ikmaakgeengrapjeoverdestiltesikbenheelslechtingesprekkengaandehouden)

    • Met de snacks heb ik geen last van die geur, maar bij het bakken van patat blijft het wel in je kleding hangen ja. Gelukkig is het werkkleding en draag je dat buiten werktijd dus niet, en heb ik mijn haar in een staart dus daar komt ook niet veel frituurlucht in. Dus bij thuiskomst gauw omkleden + deo opspuiten en je bent er wel zo ongeveer vanaf :)

  2. haha, nou , bij het hamburgerverhaal kan het gewoon aan twee kanten fout gegaan zijn, daarom herhaalde ik altijd de bestelling die gedaan was, op die manier kan het nooit jouw fout zijn want je hebt het nagevraagd :P

Laat van je horen: reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s