Wéér zo’n feminist

Ik heb nooit zoveel gehad met het feminisme. Ik vond ’t allemaal wel best, vrouwen die strijden voor gelijkheid enzo, ik maakte me er niet zo druk om. Tijdens het bloggen voor Columnisten van Catan was ik ook de enige vrouwelijke blogger die zich buiten dit onderwerp hield. Tuurlijk, ik ben wel voor gelijke behandeling, maar dan voor gelijkheid in ’t algemeen. Niet per sé vrouwen, want dat vond ik nogal kort door de bocht. Niet dat ik er verder echt een mening over had of er verstand van had: ik liet me er gewoon buiten.

Je snapt waarschijnlijk nu wel waar deze blog heen gaat. Elise is van mening veranderd. Of anders gezegd: Elise vormt eindelijk een mening en staat niet besluiteloos naar de discussies te koekeloeren met een hand in een zak chips, bij wijze van spreken. Nee, Elise moet ook weer ergens iets van vinden. Ik werd namelijk wakker geschud. Feminisme is geweldig en héél erg nodig, en wel hierom:

–          Feministen zijn geen ‘Hoera vrouwen! Weg met mannen!’-strijders. Het zijn ‘Hoera mannen, wat hebben zij het goed voor elkaar, dat willen wij ook!’. Laat je niet van de wijs brengen door de vrouwelijke titel; feministen zijn méér.

–          Meisjes worden al vroeg aangeleerd dat het verliezen van je maagdelijkheid een groot issue is, en dat veel seks hebben hoerig is (terwijl het bij mannen sneller door de beugel kan).

–          Meisjes worden bang gemaakt door te vertellen dat de eerste keer seks verschrikkelijk veel pijn doet en enorm bloederig is. Natuurlijk, helemaal vlekkeloos zal ’t vast niet gaan. Maar pijnlijk en bloederig? Kom op zeg!

–          Eén op de vier meisje of vrouwen wordt seksueel belaagd en men vraagt zich nog steeds af ‘goh, maar wat droeg ze dan?’. Alsof het de schuld van de vrouw is dat iemand zich niet in kon houden en aan haar moest gaan zitten. Mannen worden verkracht. Kinderen worden verkracht. Was hun rokje ook te kort?

–          Ongewenste aanrakingen zoals het slaan op de billen is géén compliment. Niemand wil het dat er zomaar aan je gezeten wordt. Nageroepen worden met seksuele teksten is ook géén compliment, dat is ook seksuele intimidatie. Het feit dat velen denken dat ze dat gewoon kunnen maken betekent voor mij dat er nog veel moet gebeuren én dat er ontzettend veel domme asocialen rondlopen.

–          Het feit dat er honderd grappen bestaan over vrouwen in de keuken en ‘bitch make me a sandwich’, maar er bijna geen typische mannengrappen bestaan.

–          Tieten hangen overal om ons heen om letterlijk alles wat los en vast zit te verkopen, maar waag het niet om publiekelijk borstvoeding te geven.

–          Sommige vrouwen lopen met ongeschoren oksels rond, maar dat is niet algemeen geaccepteerd. Hé, waarom zou je je oksels in hemelsnaam scheren als je dat niet wilt? Jouw lichaam. Net als dat bijna elke vent die ik ken ongeschoren oksels heeft. Want dat is zonder enkele goede reden wel oké.

–          In elke industrie werken er meer mannen dan vrouwen. In elk land, overal op aarde. En ze verdienen ook nog eens gigantisch veel meer. Vrouwen lopen in hun leven gemiddeld 450.000 dollar mis. Daar kun je een gigantisch groot huis van kopen, om maar een voorbeeld te geven.

–          Vrouwen met een leidersrol worden vaak bazig of bitches genoemd.

–          Vrouwen moeten koken, het huishouden doen, gracieus zijn en voor hun man zorgen. Ja, dit is enorm achterhaald maar ook: ja, het wordt nog steeds stiekem wel verwacht.

–          Het ergste wat een man naar z’n hoofd geslingerd kan krijgen, is vergeleken worden met een vrouw.

–          Mannen horen zich te schamen voor hun emoties, want hey, dat is een wijvending. En sja, vrouwen zijn zwak. Jij bent dan wel door een vrouw op de aarde gepusht (letterlijk, PUSH! Jouw lichaam uit haar vagina) maar hey, verder is ze zwak.

–          Mensen roepen nog steeds dat homofielen en lesbiënnes in een fase zitten en dat mensen die biseksueel zijn gewoon niet kunnen kiezen of van twee walletjes willen eten. And don’t start about transgenders.

–          Bijna alle bekende films hebben een hetero blanke man in de hoofdrol. Mensen met een kleurtje, van het vrouwelijke geslacht of mensen die niet hetero zijn komen beduidend minder vaak voor in een grote rol. Het is op geen enkele manier een redelijke representatie van de werkelijkheid.

–          En dan hebben wij ’t in het westen nog niet eens zo verkeerd, gezien kleine meisjes in landen aan de andere kant van de wereld worden uitgehuwelijkt aan volwassen kerels. In Brazilië is het normaal om te zeggen dat een vrouw die zich ‘sexy’ kleed verkracht mag worden. In Saoudi-Arabië mogen vrouwen niet stemmen óf autorijden. En dit is nog maar het topje (nee, een ijsdruppel) van de ijsberg.

–          Maar oh wee als je als vrouw zijnde andere vrouwen verdedigt of aankaart dat het ongelijk is in de wereld, want dan ben je gewoon de zoveelste boze feminist die vast ongesteld moet worden of PMS heeft.

–          Als ik een man was geweest had jij deze blog waarschijnlijk heel anders gelezen, en misschien zelfs wel veel serieuzer genomen.

Feministen willen gelijkheid. Voor vrouwen, voor homo’s, lesbiënnes, transgenders, gekleurden, hetero’s, jonge mensen, oudere mensen. Afgezeken worden omdat je gewoon een lelijk karakter hebt, in plaats van omdat je een vrouw bent .

Ik ben dus toch een feminist.

Geïnspireerd door Youtube’s Sex+ -coach en feminist Laci Green. 

Advertenties

Nou, hier ben ik weer hoor

Hoi, ik ben nog niet dood.

Ik ga ook geen excuses maken. Ik had vakantie, had de tijd van m’n leven en de beste zomervakantie ooit. En daar paste dit blogje even niet in.

Niet dat m’n blogje niet leuk is, maar ik weet op dit moment even niet zo goed wat ik ermee aan moet. Ik doe altijd maar wat, en dat is zo’n anderhalf/twee jaar prima gegaan, maar nog steeds; ik doe maar wat. Gemotiveerd ben ik maar half en vaak ben ik niet eens zo tevreden over het geplaatste stukje.

Op dit moment ben ik tijdelijk gestopt met school. Ik deed Journalistiek in Zwolle, maar na drie jaar is me dat zó gaan tegenzitten dat het beter was om er even mee op te houden. Even een jaartje rust nemen. Nou ja, rust? Ik heb me bij elk uitzendbureau in de buurt ingeschreven en ben nog steeds op zoek naar vast werk (hoewel ik nu al wel kan zeggen dat ik pro ben in enveloppen dichtvouwen, nuttigste uitzendwerk OOIT).

Mijn zomervakantie bestond uit op vakantie gaan, Lowlands, Zwarte Cross, nog een keer op vakantie gaan, met vrienden naar hier, met vrienden naar daar, met vrienden naar vrienden thuis, en ik ben vast nog wat dingen vergeten. Ik ben overal geweest en wilde overal zijn – en kon dit ook, want ik had geld op de bank en een auto in de garage. Nu is dat geld wat minder en die auto kost ook centjes, dus de pret moet even iets zakken. Iets maar, want genieten doe ik toch wel.

Goed. Een jaartje rust dus. Werk zoeken. Een thuisstudie doen. En verhuizen, van Zwolle naar de Achterhoek. Afscheid nemen van mijn snackbarbaantje in Zwolle. Helemaal helemaal vertrekken uit Zwolle. Damn, dat is balen.

Maar ook een nieuw jaar, voor nieuwe ideeën. Wat wil ik met mijn blogje, mijn studie, mijn leven?

Only one way to find out.

Nou, doei hè

Ik ga morgen een lekker weekje weg naar Duitsland met wat vrienden en daarom voel ik me verplicht iets van me te laten horen voordat ik weer een weekje verdwijn hier (daar heb ik vaak niet eens een reden voor nodig, ik verdwijn wel vaker zonder reden). Enfin, ik heb geen éénduidig onderwerp en daarom deze bij elkaar geraapte rotzooi.

  • Koffer inpakken is moeilijk. Ik ben nu allang klaar maar kom steeds met nog kleine dingen die ik óók mee moet nemen (nieuwste vondst: keukenrol voor in de auto zodat we de ruiten kunnen schoonmaken).
  • Reden daarvoor was omdat ik vandaag aan het rijden was in ‘mijn’ autootje (ik mag ermee rondtuffen maar hij’s eigenlijk van m’n moeder. Nou ja vooruit dan) en een vogel het voor elkaar kreeg om een besje (een motherfucking besje) op mijn voorruit te laten donderen. SPLATSCH. En dat kreeg je nog niet zo makkelijk weg met de ruitenwissers. Merci vogeltje, merci. Jij gaat deze week op de barbecue.
  • Ken je dat? Dat je muziek uit wil zoeken dat ECHT ECHT ECHT bij je past en ECHT ECHT ECHT jouw muzieksmaak weergeeft (die natuurlijk helemaal super uniek is, net als jij) en dat je er dan eigenlijk achter komt dat jouw muzieklijst helemaal niet weergeeft wie je bent diep in je tere zieltje? En dan zit je maar opgescheept met de meuk die je al zes jaar meesleept via de ene mp3-speler naar de andere (zoals ik). Hierdoor heb ik wel ouwe Top-40 ‘hits’ op m’n spelertje staan, zoals Warwick Avenue (Duffy) en She Wolf (Shakira. Eigenlijk is dat nummer helemaal niet leuk. SNAP JE MIJN PROBLEEM NU?). En nieuwe meuk ook wel hoor. Maar toch.
  • Ik heb een nieuwe mp3-speler, vandaar dit probleem. Namelijk deze. 
  • Ik heb sinds kort Instagram. Nee, eigenlijk heb ik het al meer dan een jaar maar ik vond het onzin en niemand die Android had gebruikte het toen nog dus het was niet leuk. Nu blijkbaar wel, hoewel ik er nog steeds de lol niet echt van in zie. Ik heet gewoon ‘IkbenElise’ daar, mocht je m’n mattie willen zijn daar. En klik maar even op die link daarboven, dan vind je me ook. Ik kreeg de foto anders even zo gauw niet goed en ik ben lui dus ja.
  • Ik ben dus lui. Mijn zusje is ‘m gepeerd en nu zit ik alleen in de woonkamer. Ze heeft de tv aan gelaten en intussen is er iets van Tros Muziekfeest of iets dergelijks op, met K3 en Frans Duijts en andere hoogkwaliteitsgezever. Ik ben te lui om op te staan en het af te zetten, dus dadelijk gaat de koptelefoon weer op en de tv verrekt het maar.
  • Mensen op dat Tros Muziekfeest dansen echt heel awkward. Zo van “Oeioeioei de camera staat op mij, laat ik even een kwiek dansje wagen” (shame on you als je dingen als ‘een dansje wagen’ zegt trouwens, gadver) en dan heel quasi-nonchalant met je armen omhoog staan en schaapachtig lachen en heupwiegen en oh boy het is echt heel slecht.
  • Ik kan eindelijk llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch zeggen. Ja, ik ben ook trots op mij! Nu nog leren hoe ik het schrijf.
  • Volg me op twitter als je superduper benieuwd bent naar mijn vakantie (want ik ren in Duitsland natuurlijk van wifi-punt naar wifi-punt om jullie allemaal op de hoogte te houden want DUITSLAND IS ZO FUCKING SPANNEND OEEEEH en IK BEN NET ZO SPANNEND OOEEEEHHH).
  • Maar serieus, als je wil weten of ik nog niet opgevreten ben door zo’n oer-Duitser omdat hij dacht dat ik een Bradwürst was (op zich, ik ben even klein en mini, dus het kan) dan moet je daar maar even kijken ofzo. (mij kennende vergeet ik vervolgens iets op twitter te zetten, maar who cares anyway. Ergens onderaan deze pagina staat wel een linkje. ZOEK, GIJ MENSCH, ZOEK)
  • Overigens, ik en mijn collega’s van de Columnisten van Catan houden een lekkere welverdiende zomerstop, dus daar gebeurt nu net zo weinig als normaal gesproken op deze blog gebeurt. Just so you know.
  • Ik ben te lui om sokken aan te trekken en nu heb ik koude voeten.
  • Ik heb twee bikini’s ingepakt, en twee paar slippers. Ik ben een meisje, oke?
  • Ik heb nog geen make-up gevonden om in te pakken trouwens. Ik denk dat ik het toch vergeet te gebruiken.
  • Ik bedenk me nu dat ik helemaal geen oorbellen heb ingepakt. Ach, zie hierboven.
  • Heb trouwens wél make-up remover meegenomen! Super handig..

Fijne vakantie poppedopjes <3

Superboeiende informatie hierzo

Ik ben ontzettend hypocriet. Ik merk aan mezelf dat ik er niet vrolijker van wordt als mensen mijn vraag met sarcasme beantwoorden. Het voelt alsof ik niet serieus genomen wordt (het feit dat ik een klein blond meisje ben dat 16 lijkt helpt daarbij ook niet).

Het stomme is natuurlijk dat ik zelf vragen als “Vind je het leuk dat je je rijbewijs hebt gehaald?” beantwoord met “Nee echt vreselijk, die onafhankelijkheid”, of iets in die richting. Het sarcasme begint langzaam mijn tweede natuur te worden in het dagelijks leven en ik moet soms twee keer slikken als iemand me een vraag stelt.

Dus hé, gezien dit écht bij me pas (supertof natuurlijk) moest ik hier écht een blogpost over maken, want ik weet hoe interessant jullie dit vinden. Sorry dat ik jullie zo doodgooi met al mijn boeiende blogposts de laatste tijd. (Oké in een artikeltje komt het toch wel minder goed over)

Ik heb overigens nooit gemerkt dat ik vaak sarcastisch reageerde, totdat iemand me vroeg “Jij antwoordt best wel vaak met sarcasme he?” en ik wilde antwoorden “Nee nooit joh”.

Kwakje, Kroe en Kamp Knakworst: mijn Pinkpop ’13

Zoals ik al eerder aangaf was ik ook aanwezig bij Pinkpop. Ik wilde graag hier een blogpost over maken, maar weet niet zo goed hoe ik het boeiend houd voor mensen die er niet bij waren. Toch ga ik een poging wagen. Komt ‘ie!

Ik en nog 8 anderen gingen er vrijwilligen. Dit houdt het volgende in:

  • Je bent welkom vanaf donderdag (de Pinkpoppers zelf zijn welkom vanaf vrijdag).
  • Je staat op het ‘crew’ gedeelte van de camping, vaak van dezelfde camping als waar je je diensten moet draaien. Voor ons was dit Camping D, wat eigenlijk gewoon twee voetbalvelden waren.
  • Je werkt twee diensten van 8 uur. Met een beetje mazzel sta je ingedeeld met vrienden, gezien je dit van te voren kunt aangeven. Ik had die mazzel!
  • Je krijgt per gedraaide dienst 4 consumptiebonnen (Pinkpop werkt met bonnen ipv met munten. Geen idee waarom).
  • Tijdens je dienst wordt er voor brood en soep gezorgd.
  • Je mag je awesome crewshirt houden.
  • En… je krijgt GRATIS ENTREE TOT HET FESTIVAL. WHOOOP.

Mijn eerste dienst was tegelijk met de eerste festivaldag (vrijdag), waardoor ik deze moest missen. Ik stond samen met twee andere vrienden bij ‘ingang Facility’ bij camping D en hebben de hele middag tickets gecontroleerd en mensen die in en uit gingen. Gewapend met een portofoon, een scanner en een apparaatje waarmee we mensen moesten tellen hebben we er van 14:00 tot 22:00 gestaan.

Zaterdag konden we dan wél naar het festival! Daar heb ik Fun. (wel oké, niet bijzonder), Douwe Bob (leuker dan verwacht), La Pegatina (wát een tof feest is dat, echt een aanrader als ze op een festival staan!), Passenger (kwamen we per ongeluk tegen, hij speelde in intieme setting) en Thirty Seconds to Mars (héél tof) kunnen bewonderen. Na Thirty Seconds (zo rond half 9) gingen we langzaam weer terug naar de camping, want om 22:00 was het tijd voor onze tweede dienst, de ‘graveyardshift’. Deze keer gingen we met bijna de volledige groep de hele nacht door tentjes in de gaten houden. Gewapend met een zaklamp en opnieuw die portofoon liepen we als Veldploeg 1 en Veldploeg 2 over de camping. Nu staat camping D bekend als rustcamping, en dat viel te merken: na 2 uur ’s nachts zat de rust er aardig goed in, met uitzondering van een paar tieners uit Apeldoorn die Grolsch hadden ontdekt en er duidelijk geen genoeg van konden krijgen. Bij gebrek aan afleiding hebben we maar een lang praatje met deze mensen gehouden, totdat Security het wel weer genoeg vond en we terug braaf rondjes moesten lopen.

Buit van die avond:

  • Ongeveer 6 glazen flessen in beslag genomen (mochten niet mee op de camping)
  • Zes halve liters Schultenbräu (mochten we niet opdrinken onder werktijd, maar mensen moesten ervan af dus namen we dat maar al te graag in ontvangst)
  • Een waterpistool, omdat iemand Kwakje (zie verderop in deze post)  zo cool vond
  • Een kolenbarbecue. Géén idee hoe ze dat gevaarte de camping op hebben gekregen; vermoedelijk hebben ze het in stukken onderin de tas meegesneakt. Toen we over de portofoon vroegen wat we ermee moesten kregen we de vraag uit de Centrale Post of er toevallig nog eten op lag, en of zij dat mochten hebben omdat ze honger hadden.
  • Een dude die na drie uur ronddwalen zijn tent nog steeds niet had gevonden en toen maar ergens midden op het veld in slaap viel.

Om 6 uur in de ochtend werden we dan gelukkig afgelost, om rond half 12 alweer naast de tent te staan. Tijd voor de laatste festivaldag! Die middag heb ik wel het één en ander meegekregen van Die Antwoord en Bastille, maar hebben we vooral in het gras gelegen. Even gekeken bij Blaudzun terwijl het regende en ook Will and the People (meh) en The Vaccines (mwaaah) gezien natuurlijk. Daarna als de sodemieter naar voren gegaan om op tijd vooraan bij de dranghekken te staan om maar vooral GREEN DAY niet te missen! En wat wás dat gaaf! We stonden in het linkervak, bijna vooraan en het was écht geweldig. Wát een helden zijn het, wát een geweldige sfeer, ze maken erg echt een spektakel van.

 

OVERIGE TRIVIA VAN MIJN EERSTE PINKPOPVRIJWILLIGERSERVARING

  • Ons kamp heette Kamp Knakworst. Waarom?

Hierom dus

We hadden het zelfs op het gras weten te spuiten.

  • Eén iemand kwam viavia ooit aan een soort eendenmasker. Dit masker, genaamd Kwakje, mocht gezellig mee naar Pinkpop en daar stal het de show. Al snel was Kwakje beroemd op camping D.

Kwakje in zijn natuurlijke habitat, namelijk op het hoofd van onze fotograaf.

  • Over de portofoon zijn alle gesprekken tussen units op camping D hoorbaar. Zo hoorden we veldploegen met de Centrale Post communiceren, en ook gesprekken tussen Security waren hoorbaar. Overdag ging het er serieus aan toe, maar ’s avonds wordt men bij de Centrale Post blijkbaar een beetje gaar:

Vp2: “Veldploeg 2 voor CP”
CP: “Hier CP, zeg het maar”
Vp2: “Er vragen hier mensen of die grote lampen nog uit gaan. Gaan ze nog uit vannacht?”
CP: “… neuh..”
Vp2: “… En mogen we ook weten waarom?”
CP: “Nee”
Vp2: “…..”

  • Verder is Limburgs echt een leuk taaltje/accent. Zo zijn wij geen crew, maar ‘kroe’, en de mensen van de Securety zijn van de ‘Sekkjoerittie’. En ik heb met mijn awesome accentskills een Rotterdammer ervan overtuigd dat ik ook Limburgs was.

Of ik volgend jaar weer ga? ABSOLUUT!

Foto’s gemaakt door Roel Breet.