Updeetje Mandame en wat auto/studie-shizzle

Ten eerste: Mandame, ons awesome travestietentijdschrift die genomineerd was voor de LOF-studentenprijs, heeft helaas nétnétnétnét niet gewonnen. We zijn tweede geworden! Super jammer ook nog, gezien de jury helemaal heppiedepeppie was over ons tijdschrift. Kijk maar (vanaf 0:43)

Toch ben ik stiekem (of ja, niet zo stiekem) enorm trots op wat we ‘even tussendoor’ (gezien dit buiten school viel) hebben gemaakt met onze redactie. Ik kan het tijdschrift helaas niet plaatsen omdat sommige mensen alleen met naam en foto in het blad wilden vanwege het feit dat de oplage zo klein was. Maar neem maar van mij aan: het is een ontzettend tof blaadje geworden. Tess, een tijdschrift voor laagopgeleide vrouwen, bleek de winnaar.

Helaas kon ik niet aanwezig zijn bij de prijsuitreiking, omdat reizen vanaf Heerlen (PINKPOP, schrijf ik vroeg of laat nog iets over) naar Zwolle (spullen dumpen op mijn kamer) naar Amsterdam (prijsuitreiking) naar Zwolle (spullen ophalen) naar de Achterhoek (thuis) een beetje ondoenlijk bleek te zijn.

Een andere reden was omdat ik de volgende ochtend vroeg weer uit m’n nest moest gezien ik wéér mijn rijexamen had.

MAAR NU HEB IK LEKKER WEL MIJN RIJBEWIJS GEHAALD

Toch nog iets leuks dus.

Verder knoei ik op dit moment met de vraag of ik wil door wil met mijn studie (Journalistiek. Ja ik ben derdejaars en ja dat is zonde ik weet het!) maar daar ga ik gezellig over babbelen met studieloopbaancoaches dus voorlopig is dat nog allemaal lekker vaag. Conclusie: schrijven is leuk, maar al dat journalistieke gedoe eromheen totaal nietDa’s niet iets waar ik nu pas achter kom, maar wel iets wat me sinds een jaar heel erg ergert. Het past niet bij me en ik word er chagrijnig van, en da’s niet gezellig. Dus voorlopig heb ik mijn studie even aan de kant gegooid en geniet ik ongeveer van vakantie.

Overigens: wat is het een crime om je rijbewijs aan te vragen in Zwolle. Ze werken alleen op afspraak en woensdag en gisteren hadden ze geen tijd. Dan kom ik daar dus vandaag pas aan, gaan er vijf werkdagen + weekend overheen.. Joehoe, heb ik eindelijk mijn rijbewijs, krijg ik dit gemiep.

Niet dat ik tijd had om auto te rijden vóór volgende week vrijdag.. Maar tóch.

 

Advertenties

Gratis festivalluuuh

Op dit moment lig ik ergens in een tentje te creperen van de kou/hitte/nattigheid op één van de vier campings bij Pinkpop. Ik ga namelijk dit jaar voor het eerst vrijwilligen bij dit festival (waar ik verder ook nog nooit geweest ben trouwens). Dus als volleerde campeernoob gaat dat vast ontzettend leuk worden.

Ten eerste heb ik al geen tent omdat dat ouwe ding van ons thuis hoogstwaarschijnlijk belangrijke onderdelen mist en het een groot lomp onding is. Dus schooier ik me bij iemand anders in. Verder weet ik zéker dat ik me niet goed kan kleden voor de nacht. Vorig jaar op Appelpop resulteerde dat in het ’s avonds héél warm aankleden en dus ’s ochtends je tent uit gebrand worden. Hoogstwaarschijnlijk zit ik nu ergens te klagen over hoe warm/koud de dag/nacht wel niet is. Verder klaag ik nooit hoor, echt niet.

Maar: het is PINKPOP! Dus niks te klagen en vooral awesome artiesten bekijken, zoals Andy Burrows (ja geen idee maar die naam komt me bekend voor dus het zal wel een goeie zijn), Die Antwoord (a-ia-iai I am a butterfly), Ellie Goulding, Fun. (FUUNNNNNNN), Green Day (FUCKING GREEN DAY) , Handsome Poets, Kensington, Kings of Leon, La Pegatina (want dat klinkt zo leuk), Paramore, Passenger, Queenst of the Stone Age, Stereophonics (ook zo’n “volgens mij ken ik daar wel muziek van”-band), The Killers (whaaaaaaa), The Script, The Vaccines, 30 Seconds to Mars (whaaaaaaa), Triggerfinger, Will and the People (deze heb ik zelfs als eens eerder gezien, wauw).

Oh, en tussendoor sta ik ergens polsbandjes te controleren ofzo. Want ik moet dus nog wel steeds vrijwilligen daar. Maar daarna kan ik lekker wel gratis Green Day zien! En hij zal langer zingen dan one fucking minute:

Samen heel awkward zijn

Oh hallo mevrouw, u moet zeker ook met de lift? Ja, ik zie ‘t, u heeft een fiets bij u. Dat gaat lastig via de trap inderdaad. Ik heb een koffer bij me. Een flinke, ja klopt. Of dat nodig is? Neuh, ik sleep gewoon graag veel mee. Oh, daar is de lift. Ja hoor meneer, stapt u eerst maar uit, ik ga wel aan de kant. Zo, hallo lift. Eerste verdieping graag. Oh mevrouw, natuurlijk wilt u er ook bij met uw fiets. Ik schuif wel op. Nee u hoeft niet op het knopje te drukken, dat heb ik al voor u gedaan. Graag gedaan. Ah, de deuren gaan dicht.

Hmm ja, mooie muren hè? Wel felle TL-lampen hier. Oef, het klopt inderdaad dat mensen er in dit licht minder aantrekkelijk uit zien. Waarom hangt hier ook zo’n grote spiegel? U kijkt naar de grond zie ik. Oh, er is niks op de grond. U weet gewoon niet waar u kijken moet. Sja, met z’n tweeën in zo’n lift is ook wel awkward. Ik was net naar die muur aan het kijken. Mooi is-ie hè? Ja. Zo grijs enzo. Echt heel lift-achtig.

Zo, boven! Even naar de andere kant van het station lopen hoor. Wat een drukte zo rond deze tijd. Hèhè, daar is spoor 10. Weer met de lift. Oh, daar bent u weer mevrouw. U moet ook naar spoor 10? Natuurlijk. Dat is helemaal niet awkward nee, dat we twee keer samen in dezelfde lift staan en beiden niets tegen elkaar zeggen. Een beetje de muren bekijken. En de vloer, natuurlijk. Oh, mijn koffer staat u in de weg, wat onhandig van me. Ik schuif wel op. Verdiepinkje 0 alstublieft. Ja – nee mevrouw ik had al gedrukt. Ja, alweer ja. Zo ben ik.

Het kleine snackbarkassameisje

Ik werk sinds drie maanden bij een snackbar. Dat is 1) goed voor mijn portemonnee, 2) lekker voor m’n trek maar 3) vreselijk voor mijn introverte zelf.

De eerste twee maanden was het vooral frituren, de automatiek gevuld houden, schoonmaken en lades bijvullen. Hartstikke prima en het was dan ook gezellig werk. Totdat ik kassa moest draaien. Kassa vond ik altijd doodeng. Het hielp ook niet dat iemand om half tien ’s avonds eens tegen een ander kassameisje schreeuwde dat zijn patat ‘m niet beviel en dat hij z’n geld terugwilde. Ik weet nog dat ik met grote ogen (achter een muur) toekeek hoe die man tekeer ging en hoe rustig dat meisje bleef. Gadverdamme nee, kassa leek me niks.

Maar toen moest ik er zelf aan geloven. En natuurlijk: het viel hartstikke mee. En ik bleef me maar afvragen waarom het zoveel makkelijker is dan dat het leek, en ik denk dat ik het weet.

  • Ze willen iets van je en alleen jij kan ’t ze geven. Muahaha, power!
  • Het gespreksonderwerp staat altijd al vast (namelijk friet of iets van die strekking) dus zullen er weinig awkward stiltes vallen (voor iemand die niet zomaar met vreemden gaat praten is dit héél fijn).
  • Ik sta veilig achter een kassa en die mensen kunnen via die weg toch niet bij me komen. Het is als een soort baken van kassaschermen en servetjes.
  • Ik sta er bijna niet alleen.
  • Mensen blijken vaak toch vriendelijker dan ik dacht. Al komt dat misschien omdat ik ze standaard met een énórme smile toelach (ik  heb niet voor niets mijn tandjes gepoetst, kan ik ze maar beter aan iedereen showen).
  • Ik ben klein en lijk zestien, en wie scheldt nou zomaar een zestienjarige uit?

Enfin, kassa is zo gek nog niet. Al regent het soms zó naar binnen dat ik precies in de vuurlinie sta en zijn sommige mensen vréselijk irritant (“ja maar mevrouw ik heb een hamburger besteld hoor!” terwijl op de bon duidelijk staat dat hij géén hamburger besteld had).

Een plastic kaartje is ook papier

Elise, hoe gaat het nu eigenlijk met je rijlessen?

Oh goed hoor, tof dat je het vraagt. Ik heb het het ook zó vaak over, je mist al gauw een weekje als ik er niets over zeg hè?

Nou, die rijlessen gaan dus hartstikke prima. Mijn theorie heb ik he-le-maal in the pocket, in één keer goed. Nee ik had ’t ook niet verwacht nee. Eigenlijk had niemand ’t verwacht nee. Heb ik even iedereen verbaasd. Ja, komisch was dat ja.

Praktijk? Oh, prima. Nou ja.. prima? Wel goed. Nou ja.. wel goed? Oké, mijn eerste poging faalde jammerlijk. Kan gebeuren. En ik had de meest beruchte examinator van de Achterhoek (blijkbaar). Dus het ligt natuurlijk helemaal niet aan mij. Nee hoor.

Mijn tweede keer praktijk daarentegen, nou dát was me wat. Die ging namelijk niet door. Tip voor alle aankomende afrijders: controleer al je spullen twintigduizend keer voordat je vertrekt. Want als ze om je ID-kaart vragen en je hebt ‘m niet bij je, dan ben je de sjaak. Ja, inderdaad, dat overkwam mij. Nou gewoon, ik zag dat ik mijn kaartje mee moest nemen en wilde ‘m pakken, maar toen zag ik dat ik óók het bewijs van het behalen van m’n theorie mee moest nemen. En ik was even bang dat ik die kwijt was. Dus ik ‘m zoeken. Ja hoor, ik vond ‘m, geen probleem. Dus ik ging opgelucht slapen.

Vroeg de rijleraar de volgende dag nog of ik alle papieren mee had. Ja hoor, die had ik. Nee, mijn hoofd werkt niet zo dat ik bij het woord ‘papier’ denk aan een plastic kaartje. Dus eh, daar kwam ik te laat achter. Huilen met de pet op mensen, niet prettig. Ik raad ’t u niet aan.

Enfin, nieuwe ronde, nieuwe kansen. Want ik kan hartstikke prima rijden hoor, vind ik. En ik wil graag deze zomer nog even naar Duitsland tuffen met een paar vrienden en dan is ’t zeg maar wel tof dat ik ook zelf kan rijden, gezien het mijn autootje is waar we in zitten. Dus ja. Maar no worries, ik zit net zo lief knus achterin. Alleen dat rijbewijs zelf is wel fijn, snapt u?