Rustige boel hier hè?

Het is hier de laatste tijd wel erg rustig. Toch wil ik jullie even laten weten dat ik

  1. nog stééds niet dood ben
  2. redelijk actief ben op twitter, mocht je me missen
  3. Frans aan het leren ben, en zodra de NTI alles eens duidelijk uitlegt gaat het waarschijnlijk ook nog een keer goed 
  4. verslaafd ben aan The Big Bang Theory, en aan Breaking Bad
  5. nog steeds in een bandje zing en dat dat echt heel lekker gaat
  6. blij ben weer in de Achterhoek te wonen want hier zitten toch wel heel veel vrienden
  7. nog steeds blogjes schrijf, namelijk voor Columnisten van Catan. Daar wordt elke dag wat op geschreven en de donderdag is mijn blogdag. Dat wil zeggen dat gisteren weer iets van mij online is gekomen en ik zal hieronder een link plaatsen. Ook hebben we nu een twitter en is de bezetting iets gewijzigd. Wil je af en toe nog iets van me lezen en ook de meningen van de vier anderen lezen, kom eens gezellig langs :)
  8. schijf zeker nog wel eens hier, maar dat staat op dit moment op een erg laag pitje. But *put sunglasses on* I’ll be back.

Mijn stukje op Columnisten van Catan:

Opstaan in het openbaar vervoer?

Sinds ik ben gestopt met mijn studie reis ik niet meer zo vaak met de trein als eerst. Op zich heeft dat zijn voor- en nadelen en ik weet zeker dat jij er ook wel een stuk of vijf kan noemen, maar daar wil ik even niet op ingaan. Ik zit met een dilemma dat eigenlijk overal kan voorkomen, maar dan toch voornamelijk in het openbaar vervoer: opstaan voor een mindervalide.

 In de wachtkamer, bij de bushalte, in de trein: er is plek genoeg voor iedereen totdat er ineens te veel mensen bijkomen. Dan ben jij, als iemand wie veilig een stoeltje heeft kunnen bemachtigen, al snel tevreden met je comfortabele plekje. Maar inderdaad, vanuit je ooghoek zie je een mindervalide persoon jouw richting op komen.

Lees hier de rest >>

Advertenties